Υπάρχουν διάφορες επιστημονικές έρευνες που έχουν καταλήξει στο συμπέρασμα ότι οι σκύλοι… ζηλεύουν!
Και το δείχνουν, προσπαθώντας για παράδειγμα να αγγίζουν με κάθε ευκαιρία τον κηδεμόνα τους ή δείχνοντας επιθετικότητα προς τον “τρίτο” (είτε πρόκειται για σκύλο ή άλλο ζωάκι είτε για άνθρωπο) ή επιδιώκοντας να μπουν ανάμεσα στον κηδεμόνα τους και τον “τρίτο” ή κλαίγοντας ή φεύγοντας μακριά από τον κηδεμόνα κτλ.
Πόσες φορές δεν έχω ακούσει ανθρώπους να λένε ότι ο σκύλος τους ζηλεύει το καινούργιο ζωάκι που ήρθε στο σπίτι, ή το νεογέννητο παιδάκι που προστέθηκε στην οικογένεια, ή ένα άλλο μέλος της οικογένειας και συνεχώς θέλει να μπαίνει ανάμεσά τους…
Οι σκύλοι λοιπόν… ζηλεύουν. Πώς όμως λειτουργεί αυτός ο μηχανισμός;
Αυτό που εμείς αποκαλούμε “ζήλια”, στην κοινωνία των σκύλων δεν είναι τίποτε άλλο παρά η “διεκδίκηση του (κεκτημένου) κηδεμόνα”. Δηλαδή, ένας σκύλος θα “ζηλέψει” όταν καταλάβει ότι ο κηδεμόνας που μέχρι χθες θεωρούσε αποκλειστικά “δικό του”, ουσιαστικά… δεν είναι! Ένας σκύλος που ζηλεύει, θα το εκδηλώσει είτε με επιθετικότητα, είτε με ανασφάλεια, είτε και με τα δύο.
Η λύση, όμως, βρίσκεται στο χέρι μας! Ως κηδεμόνες, οφείλουμε να δείξουμε στον σκύλο μας ότι εμείς προσδιορίζουμε το ποιος και το πότε θα εισέλθει στον προσωπικό μας χώρο. Καλό είναι να του δείξουμε ότι υπάρχουν στιγμές που θα ασχοληθούμε μαζί του και στιγμές που θα ασχοληθούμε με κάποιον άλλο.
Έτσι, θα λάβει το μήνυμα, ότι δεν αποκλείεται κανένας από τον προσωπικό μας χώρο, αλλά το ποιος κάθε φορά θα μπαίνει και το πότε, θα ορίζεται από εμάς και μόνο!
Αυτό μπορούμε να το πετύχουμε με απλά βήματα:
- Αγνοούμε ή διορθώνουμε τον σκύλο μας, την στιγμή που επιδεικνύει “ζήλια” και τον επιβραβεύουμε όταν έχει την επιθυμητή συμπεριφορά απέναντι στο “τρίτο” άτομο.
- Δίνουμε στον σκύλο μας τον χρόνο να παρακολουθήσει το “τρίτο” άτομο.
- Όλα τα όμορφα πράγματα (σ.σ.: λιχουδιές, παιχνίδι, χάδι) συμβαίνουν όταν είναι παρόν το “τρίτο” άτομο.
- Δείχνω στον σκύλο μου ότι δεν θα πάρει αυτό που θέλει, διεκδικώντας το, αλλά θα πρέπει να περιμένει να συμβεί από μόνο του.
- Αν η “ζήλια” σχετίζεται με άνθρωπο, τότε θα βοηθήσει τη σχέση τους, εάν εκείνος αναλάβει για κάποιο χρονικό διάστημα την φροντίδα του σκύλου: βόλτα, φαΐ, παιχνίδι.
Με αυτόν τον τρόπο, η συμβίωσή μας θα είναι ισορροπημένη, χωρίς “ζήλιες”, προστριβές, ανταγωνισμό και ανασφάλεια μεταξύ των τριών ή και περισσοτέρων μελών.
