Ο ρατσισμός δεν την πτοεί και το χρώμα δεν είναι εμπόδιο στην αληθινή αγάπη!
Αναρωτιέμαι γιατί ο κόσμος θεωρεί ότι το χρώμα σου μυρίζει άσχημα, αφού για εμένα είσαι σαν μια σοκολάτα. Το χρώμα σου με προκαλεί να μπω σε νέες περιπέτειες και να έχω καινούργιες εμπειρίες, να γνωρίσω καινούργιους κόσμους και πολιτισμούς. Δεν με κάνει να σε φοβάμαι περισσότερο και να μη σε εμπιστεύομαι.
Άλλωστε είσαι ένας γλυκός άνθρωπος, που με αγαπάς και πιστεύεις σε «εμάς», υπομονετικός, και παλεύεις για αυτό που υπάρχει μεταξύ μας, ακόμη και αν η χώρα σου ή η οικογένειά σου δεν σε αφήνουν να έρθεις πιο κοντά μου.
Ταξίδεψες για να έρθεις να με βρεις και να με κάνεις δική σου, να με διεκδικήσεις.
Από μικρή πίστευα στο παραμύθι ότι μπορώ να γίνω μια πριγκίπισσα, και μέσα από τα μάτια σου βλέπω αυτό το όνειρο να γίνεται αληθινό. Όλα αυτά με κάνουν να πιστεύω ότι ο έρωτας δεν έχει χρώμα, δεν έχει ηλικία, ούτε πιστεύει σε κάποιον Θεό. Ο κόσμος σου, η «επικίνδυνη» Αίγυπτος, είναι ένας νέος κόσμος για εμένα και είμαι έτοιμη να τον ανακαλύψω.
Μαζί σου είμαι έτοιμη να ανακαλύψω ολόκληρο τον κόσμο, να σε κρατάω από το χέρι, γεμάτη αυτοπεποίθηση και χωρίς φόβο. Πολλοί λένε ότι ο έρωτας αυτός είναι πλατωνικός. Δεν με εμπιστεύονται! Εσύ, όμως, με έκανες να ξεπεράσω πολλούς φόβους που έχει αυτή η κοινωνία, για τον εκτός συνόρων και «διαδικτυακό» έρωτα. Πράγματα επικίνδυνα και παράτολμα.
Όμως αυτό δεν είναι το νόημα; Να ζούμε τολμηρά για ό,τι και όποιον αγαπάμε, να δεχόμαστε αγάπη, διότι αλλιώς θα πεθάνουμε δυστυχισμένοι; Και εγώ αυτό δεν το θέλω, αγάπη μου.
