Σύμφωνα με τα στοιχεία τους Βρετανικού Εθνικού Συστήματος Υγείας, η πλειοψηφία των γυναικών αντιμετωπίζουν σοβαρά προβλήματα με ημικρανίες οι οποίες σύμφωνα με τους γιατρούς φαίνεται να συνδέονται με ημικρατικές κρίσεις και την περίοδό τους.
«Στις περισσότερες περιπτώσεις δεν υπάρχει κάτι παθολογικό, παρόλο που πολλές γυναίκες ανησυχούν ότι υπάρχει κάποια υποκείμενη oρμονική παθολογία. Πρόκειται για μία φυσιολογική διακύμανση των ορμονών, η οποία σε γυναίκες που το νευρικό τους σύστημα είναι έτσι κατασκευασμένο, ώστε να προδιαθέτει στις ημικρανίες, μπορεί να πυροδοτήσει ημικρανική κρίση» Αναφέρει ο Νευρολόγος, Μsc in Ηeadache Μedicine PhD, Μιχάλης Βικελής.
Όπως μάλιστα σημειώνει ο ειδικός, κάποιες μεταβολές, όπως π.χ. η εγκυμοσύνη, η περιεμμηνόπαυση και η εμμηνόπαυση πιθανόν να επηρεάσουν τη συχνότητα και την ένταση των ημικρανιών. Παραδείγματος χάριν, κατά τις ημέρες της εγκυμοσύνης, πολλές γυναίκες αναφέρουν μείωση των ημικρανικών κρίσεων, ενώ στην περιεμμηνόπαυση παρατηρείται αρκετά συχνά έξαρση των κρίσεων. Επισημαίνεται ότι μετά την εμμηνόπαυση οι κρίσεις της ημικρανίας μειώνονται.
«Παλαιότερα, υπήρχε η πεποίθηση ότι η καταμήνια ημικρανία είναι πολύ πιο έντονη από άλλες ημικρανίες, ωστόσο πλέον έχει διαγνωσθεί ότι είναι για μια έντονη ημικρανία, αλλά όχι για κάτι το υπερβολικό» προσθέτει ο Μιχάλης Βικελής.
Σύμφωνα με τους επιστήμονες, η ημικρανία είναι μία συνθήκη για την οποία οφείλονται πολλοί και διαφορετικοί παράγοντες. Είναι πιθανόν να οφείλεται στη φυσιολογική ορμονική διακύμανση, στο άγχος, στην κούραση, στον τρόπο ζωής, στην μη επαρκή ενυδάτωση, στις τροφές που καταναλώνει μία γυναίκα, στην αιτιολογία της όμως είναι γενετική.
Ποιες είναι οι λύσεις;
Η θεραπεία της ημικρανίας μπορεί να είναι είτε συμπτωματική είτε προληπτική. Οι θεραπείες είναι ως επί το πλείστον φαρμακολογικές, στο εξωτερικό παρ’ όλα αυτά αξιοποιούνται και ορμονικές μέθοδοι. Στη χώρα μας, δεν έχουν καθιερωθεί, καθώς η πλειοψηφία των ιατρών και των επιστημόνων δεν θέλουν να παρέμβουν μέσω ορμονικών μεθόδων, από τη στιγμή που δεν υπάρχει κάτι παθολογικό.
Όσον αφορά την αντιμετώπιση, συνήθως χορηγείται κάποιο παυσίπονο που αντιμετωπίζει την ημικρανία στην αρχή της. Αν όμως οι ημικρανίες είναι συχνές, υπάρχουν προληπτικές θεραπείες που μπορούν να μειώσουν τη συχνότητα των κρίσεων, πάντα ταυτόχρονα με συστάσεις του τρόπου ζωής, όπως άσκηση, ενυδάτωση, περιορισμό της καφεΐνης, τακτική διατροφή.
Χρειάζεται προληπτική αγωγή;
Μία ημικρανία που εμφανίζεται μία φορά το μήνα, αλλά καθηλώνει τους πολίτες μία με δύο ημέρες στο κρεβάτι θεωρείται ημικρανία στην οποία μπορεί χορηγηθεί προληπτική αγωγή.
Το ίδιο ισχύει και για περιπτώσεις που μπορεί να εμφανίζονται από 10 έως 15 φορές το μήνα. Στα επεισόδια ημικρανιών στα όποια ανταποκρίνονται μεν τα απλά παυσίπονα, η συχνότητα ωστόσο των κρίσεων ενδέχεται να οδηγεί σε υπερκατανάλωση. Η προληπτική αγωγή χορηγείται στην αρχή της εμφάνισης των κρίσεων, προκειμένου να διαπιστωθεί αν η πάθηση είναι όντως ημικρανία ή κάτι άλλο. Σήμερα, έχουμε πολλούς τρόπους αντιμετώπισης της ημικρανίας, σημειώνει ο ειδικός- όχι μόνο φαρμακευτικές, αλλά και ιατρικές συσκευές, Botox, μονοκλωνικά αντισώματα και συμπληρώματα διατροφής.
Από τα τελευταία, η πιο γνωστή ουσία και συνήθως η πρώτη θεραπεία που κάνει κάποιος για την πρόληψη των ημικρανιών είναι το μαγνήσιο. «Παρά το γεγονός ότι δεν συνοδεύεται από πολλές μελέτες, επειδή έχει ελάχιστες ανεπιθύμητες ενέργειες, μπορεί κάλλιστα να είναι η πρώτη επιλογή προληπτικής αγωγής. Ωστόσο, εδώ παίζει πολύ σημαντικό ρόλο η δοσολογία. Γι’ αυτό και είναι σημαντικό η ασθενής να μιλήσει με τον γιατρό της, ώστε ο τελευταίος να της δώσει όλες τις απαραίτητες πληροφορίες για τη δοσολογία, το χρονικό διάστημα αλλά και τον τρόπο λήψης» καταλήγει ο κ. Βικελής.
