Ο πολυγραφότατος συγγραφέας με την ιδιαίτερη πένα του έρχεται με το νέο βιβλίο του με τίτλο «Ρένα» από τις εκδόσεις Πατάκη, να μας κρατήσει συντροφιά τις ζεστές αυτές ημέρες του καλοκαιριού.
Ο Αύγουστος Κορτώ (ψευδώνυμο του Πέτρου Χατζόπουλου) γεννήθηκε το 1979 στην Θεσσαλονίκη και σπούδασε στην Ιατρική Σχολή του ΑΠΘ, χωρίς να ολοκληρώσει τις σπουδές του. Το 1999 δημοσίευσε την πρώτη συλλογή διηγημάτων του, το «Βιβλίο των βίτσιων», και έκτοτε ασχολείται συστηματικά με την συγγραφή και την μετάφραση. Ζει πλέον στην Αθήνα, στα Εξάρχεια.
Ο Κορτώ είναι ακτιβιστής κατά των διακρίσεων λόγω σεξουαλικού προσανατολισμού, ενώ έχει δεχτεί και λεκτικές επιθέσεις για τις θέσεις του. Τον Νοέμβριο του 2014 παντρεύτηκε στην πολιτεία της Νέας Υόρκης τον σύντροφό του, ενώ στις 25 Ιανουαρίου 2016 υπέγραψε σύμφωνο συμβίωσης μαζί του, όντας από τα πρώτα ομόφυλα ζευγάρια που σύναψαν σύμφωνο την πρώτη μέρα ισχύος του στην Ελλάδα.
Επιρροή στο έργο του είχε η αυτοκτονία της μητέρας του, η ζωή της οποίας αποδίδεται μυθιστορηματικά στο «Βιβλίο της Κατερίνας» που έχει μεταφερθεί και στο θέατρο.
Το βιβλίο του «Ρένα», που μόλις κυκλοφόρησε, έχει ως ηρωίδα μια… αιωνόβια γυναίκα που θυμάται την ζωή της…
Ο Αύγουστος Κορτώ στην προσωπική του σελίδα στο Facebook αναφέρει σχετικά με το καινούριο του βιβλίο:
«Ορισμένα βιβλία τα ζεις – τα κατοικείς – κι αφού γραφτεί το τέλος τους.
Μπήκα τόσο στο πετσί του πιτσιρικά που ακούει τη Ρένα να αφηγείται τη ζωή της, ώστε πολλές φορές, ακόμα, καθώς διασχίζω το κέντρο της Αθήνας (την Αθηνάς και τη Σωκράτους, την Πατησίων και τη Στουρνάρη) ξάφνου σκέφτομαι “Να, εδώ ήταν το μπουρδέλο της κυρα-Γωγώς”, ή “Εδώ είχε το μαγέρικο ο Σερραίος”, “Σ’ αυτή τη γωνιά είδε το παιδί να σωριάζεται απ’ τη σφαίρα και σάλεψε ο νους της”. Πολύ την αγάπησα την άτιμη τη Ρένα…»
«“Εγώ που λες, αγόρι μου, είμαι παλιά πουτάνα. Για να καταλάβεις, έχω πάει μέχρι με τον Καρυωτάκη”.
»Εκατό πατημένα η Ρένα, κι ένα πρωί φτιάχνει καφέ και κάθεται να αφηγηθεί τη ζωή της σ’ έναν νεαρό επισκέπτη, που έτυχε να δει τη φωτογραφία της σε μιαν εφημερίδα.
»Γεννημένη στις αρχές του 20ού αιώνα σ’ ένα μπουρδέλο στα Χαυτεία, πόρνη κι η ίδια απ’ τα δώδεκα, η Ρένα έχει μοναδικό οδηγό της την αγάπη: την αγάπη για τον Μάρκο, που την μπάζει στο Κόμμα, για τη Ρούλα, που της φανερώνει την άλλη όψη του έρωτα, για τον Βασίλη, που μαζεύει τα συντρίμμια της ζωής της και της δίνει μια ανάσα ελπίδας πριν το βαθύ σκοτάδι.
»Κι από αγκαλιά σε αγκαλιά, από πάθος σε πάθος, η Ρένα γίνεται άθελά της κομμάτι της ιστορίας – μια σαστισμένη κουκκίδα μες στο πλήθος, απ’ την απεργία των καπνεργατών στη Σαλονίκη και την αιματηρή της κατάληξη μέχρι τα Δεκεμβριανά, την εξορία στα ξερονήσια, την εξέγερση του Πολυτεχνείου.
»Κι η Ρένα ανάβει κι άλλο τσιγάρο, γεμίζει πάλι το ποτήρι, κλοτσάει το κουβάρι της ιστορίας της – κι η μνήμη ζωντανεύει, γίνεται παρέα.
»Μια καρδιά σαν κλείστρο μηχανής, που ο κάθε χτύπος της φωτογραφίζει αυτό που πρέπει να θυμάσαι…»
