ΠΩΣ ΔΗΜΙΟΥΡΓΟΥΝΤΑΙ ΤΑ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΑ

1. Οι φορτισμένες εντυπώσεις, αποτέλεσμα τραυματικών εμπειριών, γύρω από το συγκεκριμένο ερέθισμα. Για παράδειγμα, φοβάμαι να οδηγήσω, γιατί είχα ένα ατύχημα με το αυτοκίνητο.
2. Τα λανθασμένα παιδικά συμπεράσματα. Το παιδί νιώθει ευθύνη για τα πάντα. Εάν βιώνει έλλειψη τρυφερότητας από τους γονείς, δίνει την ερμηνεία ότι δεν την αξίζει. Η σύγκριση με άλλα παιδιά τού δημιουργεί την πεποίθηση ότι δεν είναι αρκετά καλό, άρα δεν θα το αγαπούν, έχει ενοχές που δεν ανταποκρίνεται στις προσδοκίες των γονιών του, των δασκάλων κ.λπ., φοβάται ότι, αφού δεν το αγαπούν, θα μείνει μόνο του, ότι φταίει εκείνο για την πραγματικότητα των γονιών του, ότι δεν είναι ικανό να αποφασίζει γιατί δεν ξέρει, ότι η αξία του έχει σχέση με το φύλο του, ότι πρέπει να ντρέπεται για το σώμα του, ότι κινδυνεύει να τιμωρηθεί εάν δεν υπακούει κ.λ.π.
3. Το εξελισσόμενο λογικό σύστημα πεποιθήσεων. Μεγαλώνοντας αναθεωρούμε απόψεις και καταλαβαίνουμε ότι αξίζουμε αγάπη, ότι δεν κινδυνεύει η ασφάλειά μας ή ότι δεν είμαστε υπεύθυνοι για την πραγματικότητα των άλλων. Πολλές φορές όμως αυτό, δηλαδή η λογική, αναιρείται από τα δύο προηγούμενα φίλτρα πεποιθήσεων.
4. Οι πνευματικές αλήθειες, δηλαδή η πίστη ότι η ζωή μού δίνει αυτό που χρειάζομαι για την εξέλιξή μου και ότι στο σύμπαν υπάρχει μόνο δικαιοσύνη. Δεν υπάρχει τιμωρία, παρά μόνο ευκαιρία για την εξέλιξη της ψυχής.

Εφόσον έχουμε τέσσερα συστήματα πεποιθήσεων, τα συναισθήματά μας μπορεί να είναι θετικά και αρνητικά. Ακόμα και τα αρνητικά συναισθήματα τα αποδεχόμαστε και δεν απορρίπτουμε τον εαυτό μας, επειδή τα νιώθει. Δεν τα κρατάμε όμως για πάντα. Τα αξιοποιούμε, για να αλλάξουμε τις πεποιθήσεις που δεν μας εξυπηρετούν.

admin-greeks