Η ύπαρξη άλλων συμπάντων είναι συμπέρασμα των κοσμολογικών παρατηρήσεων. Φανταστείτε: Μήπως υπάρχει ένα αντίγραφό σας που διαβάζει αυτό ακριβώς το άρθρο; Ένα πρόσωπο που δεν είστε εσείς, αλλά που ζει κι αυτό σ’ έναν πλανήτη που λέγεται Γη, με βουνά, θάλασσες, πολυάνθρωπες πόλεις, σ’ ένα ηλιακό σύστημα με άλλους οκτώ πλανήτες;
Η ιδέα της ύπαρξης ενός αντιγράφου σας φαντάζει εξωπραγματική, ωστόσο φαίνεται ότι θα πρέπει ν’ αρχίσουμε να την αποδεχόμαστε, εφόσον υποστηρίζεται από αστρονομικά δεδομένα.
Το πιο διαδεδομένο κοσμολογικό μοντέλο σήμερα προβλέπει ότι έχετε έναν δίδυμο σ’ έναν γαλαξία σε απόσταση περί τα 10 στην 1028η μέτρα από εδώ. Η απόσταση είναι τόσο μεγάλη, ώστε δεν ανήκει καν στην περιοχή που παρατηρούν οι αστρονόμοι, αλλά αυτό δεν κάνει τον δίδυμο εαυτό σας λιγότερο πραγματικό. Επίσης, σε πολύ πιο μακρινές αποστάσεις από αυτήν υπάρχουν ολόκληρα Σύμπαντα, αντίγραφα του δικού μας. Το συμπέρασμα αυτό εξάγεται από στοιχειώδεις πιθανότητες και δεν προϋποθέτει καν τις προτεινόμενες ιδέες της σύγχρονης φυσικής, παρά μόνον τη θεωρία ότι ο χώρος είναι άπειρος και ομοιόμορφα γεμάτος από ύλη. Εδώ, λοιπόν, μιλάμε για παράλληλα Σύμπαντα επιπέδου 1.
Συνεπώς, το Πολυσύμπαν Επιπέδου 1 ακούγεται μάλλον προφανές. Διότι, πώς θα μπορούσε ο χώρος να μην είναι άπειρος; Υπάρχει κάπου μια πινακίδα που να γράφει: «Τέλος Χώρου – Προσοχή στο χάσμα»;
Αν είναι έτσι, τότε τι βρίσκεται πέρα από εκεί; Στην πραγματικότητα η θεωρία του Einstein για τη βαρύτητα εξετάζει αυτή την υπόθεση. Ο χώρος θα μπορούσε να είναι πεπερασμένος, αν είχε μια καμπυλότητα ή μια περίεργη τοπολογία. Ένα σφαιρικό ή σχήματος λουκουμά Σύμπαν θα είχε έναν πεπερασμένο όγκο, αλλά δεν θα είχε άκρα. Η κοσμική ακτινοβολία επιτρέπει ευαίσθητα τεστ τέτοιων υποθέσεων.
Τα κοσμολογικά δεδομένα υποστηρίζουν την ιδέα ότι ο χώρος συνεχίζεται και πέρα από το ορατό Σύμπαν. Ο δορυφόρος WMAP μέτρησε πρόσφατα τις διακυμάνσεις στην ακτινοβολία μικροκυμάτων υποβάθρου. Οι μεγαλύτερες διακυμάνσεις είναι σε εύρος μισής μοίρας, πράγμα που δείχνει –σύμφωνα με τη γεωμετρία– ότι ευνοείται η επίπεδη γεωμετρία του Σύμπαντος και ότι ο χώρος είναι άπειρος. Δεδομένα από τον ίδιο δορυφόρο δείχνουν επίσης ότι ο χώρος στις πολύ μεγάλες κλίμακες είναι ομοιόμορφα γεμάτος με ύλη, πράγμα που δείχνει ότι τα άλλα Σύμπαντα θα μοιάζουν πολύ με το δικό μας.
