ΟΙ ΤΟΛΜΗΡΕΣ ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ ΤΟΥ ΙΗΣΟΥ ΚΑΙ Ο ΔΙΧΑΣΜΟΣ ΠΟΥ ΠΡΟΚΑΛΕΙ

Ένα από τα ωραιότερα ταξίδια της ζωής μου ήταν η επίσκεψή μου στην Τοσκάνη. Πρώτα σταμάτησα στη Φλωρεντία και μετά επισκέφθηκα τη Σιένα η οποία με… καθήλωσε.
Στη Φλωρεντία λοιπόν και συγκεκριμένα στην Galleria dell’ Accademia βρίσκεται ένα από τα πιο γνωστά έργα του καλλιτέχνη, ο «Δαβίδ». Αναφέρομαι στον συγκεκριμένο «ποιητή της ομορφιάς», γιατί οι δημιουργίες του δίχασαν και προκάλεσαν τον «φαρισαϊσμό» της Καθολικής Εκκλησίας και όχι μόνο, καθώς για πέντε αιώνες προκαλεί με τ’ αριστουργήματά του.
Ο Μιχαήλ Άγγελος, θαυμαστής των γλυπτών της Αρχαίας Αθήνας, εμφάνιζε τα θεία έργα του γυμνά! Πώς ν’ αντέξουν λοιπόν την εποχή εκείνη έναν Χριστό ολόγυμνο, με σώμα γυμνασμένο και τα γεννητικά του όργανα σε κοινή θέα; Δεν χρειάζεται φυσικά να είσαι κριτικός τέχνης για ν’ αντιληφθείς ότι η καλλιτεχνική προσέγγισή του ήταν η απελευθέρωση της σκέψης από τη «σάρκα», καθώς η προσέγγιση της διδασκαλίας του Χριστού είχε και ως στόχο την απελευθέρωση του ανθρώπου από τις επιρροές της σάρκας.
Αυτό το σύμβολο λύτρωσης, λοιπόν, διχάζει τους ειδικούς ακόμη και σήμερα (αν είναι δυνατόν)!
Το συγκεκριμένο γλυπτό βρίσκεται σήμερα στη Santa Maria sopra Minerva της Ρώμης, αλλά δεν είναι γυμνό! Μετά τον θάνατο του γλύπτη, «έριξαν επάνω στο άγαλμα για να καλύψουν την γύμνια του» ένα πέπλο από μέταλλο!
Φυσικά, τα νεύρα των υποκριτών και φαρισαίων της εποχής του τα είχε δοκιμάσει «άγρια», καθώς τόλμησε να αγιογραφήσει την οροφή της Καπέλα Σιξτίνα με γυμνές ανδρικές φιγούρες!
Τα «νεύρα» του ίδιου δοκιμάστηκαν άσχημα όταν, ενώ του είχε ανατεθεί το 1514 να φτιάξει το άγαλμα του αναστημένου Χριστού, λίγο πριν ολοκληρώσει το έργο του ανακάλυψε ότι σ’ ένα μέρος του μαρμάρου υπήρχε μια μικρή ατέλεια, που εμφανιζόταν σαν μικρή μαύρη φλέβα ή ουλή στο πρόσωπο του αγάλματος. Ο γλύπτης εξοργίστηκε, το παράτησε όπως-όπως και ξεκίνησε από την αρχή έναν «καινούργιο Χριστό» που βρίσκεται σήμερα στη Ρώμη.
Το άγαλμα που εγκαταλείφθηκε δεν έχει γίνει ακόμη γνωστό από ποιον μπορεί να ολοκληρώθηκε. Αποτέλεσμα: Η μοναδική τέχνη του Μιχαήλ Άγγελου που αναδύεται στον τρόπο σμιλέματος του σώματος του Ιησού αποδεικνύει την υπογραφή του σε αυτό το «άγνωστης προέλευσης άγαλμα», ενώ ο σταυρός, το κεφάλι και το πρόσωπο του Ιησού μπορεί να μην είναι δικό του έργο.
Σήμερα διανύουμε το σωτήριο έτος 2017. Και ο «Αναστάς Χριστός» εμφανίζεται ακόμη με το μεταλλικό πέπλο.

Τον Μάρτιο που πέρασε ξεκίνησε μια έκθεση στην Εθνική Πινακοθήκη του Λονδίνου με τον τίτλο «Michelangelo & Sebastiano».
Κεντρικό στοιχείο της έκθεσης είναι δύο από τις συνεργασίες τους: η «Πιετά» για τον Ναό του Αγίου Φραγκίσκου στο Βιτέρμπο (1512-16) και «Η Ανάσταση του Λαζάρου», ζωγραφισμένη για τον Καθεδρικό της Ναρμπόν στη Γαλλία. Η έκθεση, η οποία περιλαμβάνει έργα ζωγραφικής, σχέδια, γλυπτά, και επιστολές που τεκμηριώνουν την αλληλογραφία μεταξύ των καλλιτεχνών, έχει ανακινήσει και μια σειρά από συζητήσεις θρησκευτικού περιεχομένου, σχετικά με το κατά πόσο είναι έτοιμη η σημερινή Εκκλησία να αποδεχθεί τον γυμνό Αναστημένο Ιησού, ως σύμβολο της λύτρωσης από τις αμαρτίες της σάρκας.