Πως μία ολόκληρη πόλη “ντύθηκε” στα μώβ!
Μία δυσάρεστη τροπή πήρε η ζωή της Lyla Bogardus και της οικογένειάς της, όταν το 2009 έμαθαν για πρώτη φορά ότι η κόρη τους διεγνώσθη με καρκίνο σε ηλικία μόλις δύο ετών! Οι γονείς της αλλά και η κοινότητα στην οποία ζούσε ενώθηκαν όλοι σαν μία γροθιά, για να βοηθήσουν ψυχολογικά τη μικρή Lyla.
Κατά την ανακοίνωση του δυσάρεστου νέου
Τα λόγια του πατέρα τής Lyla συγκινούν: «Μέσα από το γεγονός αυτό, αντιλαμβάνεσαι πόσο εύθραυστη είναι η ζωή μας». Και συμπληρώνει ο Bill Bogardus: «Αναγκάστηκε η οικογένειά μας να λειτουργεί σε άλλους ρυθμούς, μόλις ο καρκίνος εμφανίστηκε στην καθημερινότητά μας».
Σύμφωνα με το «NIH», η Lyla είχε 81% πιθανότητες –σχετικά με το νεαρό της ηλικίας της– για τα επόμενα τουλάχιστον πέντε χρόνια να καταφέρει να το ξεπεράσει. Ωστόσο, μετά από μεγάλη προσπάθεια, αρκετές χειρουργικές επεμβάσεις, χημειοθεραπείες και ακτινοβολίες, το 2011 ακόμα ένας όγκος έκανε την εμφάνισή του. Εκεί πλέον οι γιατροί μείωσαν τις πιθανότητες επιβίωσής της στο 10%.
Η δύναμη ψυχής της Lyla και της οικογένειάς της
H Lyla Bogardus συνέχισε για τα επόμενα χρόνια να ζει μία φυσιολογική ζωή, αφού πλέον είχε αποδεχθεί το μέγεθος της υγείας της, συνέχισε το μπάσκετ, γράφτηκε στους προσκόπους και έκανε ό,τι και τα υπόλοιπα παιδιά της ηλικίας της στο North Branford, του Connecticut, όπου ζούσε. Κι ενώ όλα κυλούσαν φυσιολογικά και έκαναν τα σχέδιά τους για τις καλοκαιρινές τους διακοπές, οι γονείς της αναγκάστηκαν να της μεταφέρουν το νέο που θα της άλλαζε για πάντα τη ζωή. Έπρεπε να κάνει την πιο σημαντική χειρουργική επέμβαση, πράγμα που σήμαινε πως όλα της τα σχέδια θα έπρεπε να τα παρατείνει.
Όλη η κοινότητα του North Branford μία ασπίδα
Μετά τα δυσάρεστα νέα, όλη η κοινότητα του North Branford έγινε μία αγκαλιά για την οικογένεια Bogardus. Η ομάδα του Λυκείου πραγματοποίησε έναν αγώνα ποδοσφαίρου προς τιμήν τής Lyla, όπως και η ομάδα των προσκόπων δεν έμεινε με σταυρωμένα τα χέρια, έκανε εράνους και φιλανθρωπικές βραδιές για να μαζέψουν χρήματα και να τα προσφέρουν στην οικογένειά της. Αρκετά τρυφερή ήταν και η κίνηση του δασκάλου της, ο οποίος έβαλε στο θρανίο της να κάθεται στη θέση της ένα λούτρινο κουκλάκι τσιτάχ, συμβολίζοντας το πόση δύναμη κρύβει η μικρή μέσα της με τον αγώνα επιβίωσης που έδινε. Μάλιστα, οι συμμαθητές της όπου πήγαιναν είχαν συντροφιά τους αυτό το μικρό τσιτάχ, δείχνοντας πως δεν την ξεχνάνε στιγμή!
Ο πατέρας της συγκινημένος αναφέρει: «Η θεραπεία που έκανε η Lyla, ήταν αρκετά ισχυρή και λιποθυμούσε έως και τρεις φορές την ημέρα για έναν ολόκληρο μήνα. Αλλά η μικρή μου παρέμενε δυνατή, χωρίς να διαμαρτύρεται».
Το απρόβλεπτο φινάλε…
Τη χρονιά που η Lyla θα ολοκλήρωνε τον ένατο χρόνο της ζωής της, η επάρατη νόσος έβαλε το τέλος στη ζωή της. Ήταν το 2016. Οι γονείς της, ενθυμούμενοι πως το αγαπημένο της χρώμα ήταν το μωβ, παρακάλεσαν τους πάντες να μην εμφανιστούν με μαύρα ρούχα στην κηδεία, αλλά με το χρώμα που λάτρευε περισσότερο. Ακόμα και έναν μήνα μετά τον θάνατό της, οι κάτοικοι, οι φίλοι και όσοι γνώριζαν το συμβάν συνέχισαν να δείχνουν την υποστήριξή τους με μωβ κορδέλες στα γραμματοκιβώτια των σπιτιών τους, σε κολόνες του ηλεκτρικού ρεύματος, στα δέντρα, και σε πολλά ακόμα σημεία της πόλης. Αρκετοί ήταν εκείνοι που έβαζαν μωβ λάμπες στις αυλές των σπιτιών τους προς τιμήν της, αλλά και το χριστουγεννιάτικο δέντρο στο κέντρο της κοινότητας είχε στοιχεία σε μωβ απόχρωση. Στον πρώτο αγώνα χόκεϊ του Γυμνασίου, οι εμφανίσεις των παικτών είχαν χρώμα μωβ, καθώς και όσοι παρακολουθούσαν τον αγώνα τα ρούχα τους ήταν ανάλογα!
Δεν ξέχασαν ποτέ ούτε τη Lyla ούτε τον αγώνα της
Τα Social Media πήραν φωτιά με αναρτήσεις των κατοίκων –που έκαναν τον γύρο του διαδικτύου– οι οποίοι έφτιαξαν πανό, μπλουζάκια και άλλα είδη με χαρακτηριστικό logo «Love for Lyla» («Αγάπη για τη Lyla»).
«Όσο φοβερή ακούγεται η είδηση στα αφτιά σου πως το παιδί σου πάσχει από καρκίνο, τόσο φοβερή είναι η ανταπόκριση του κόσμου, που γίνεται ασπίδα γύρω σου, δείχνοντάς σου την αγάπη του», είπε ο Bill Bogardus, για να συμπληρώσει: «Λίγοι άνθρωποι θα το βιώσουν αυτό στη ζωή τους».
