Στον «ελεύθερο κόσμο» μας, έχει λειτουργήσει με συνέπεια (ευτυχώς, χωρίς επιτυχία τις περισσότερες φορές) η λογοκρισία του πλήθους στο σινεμά. Να τέσσερεις χαρακτηριστικές περιπτώσεις:
1. «A Clockwork Orange» (1971)
Απαγορεύθηκε: στην Ιρλανδία (1971-2000), στο Ηνωμένο Βασίλειο από τον ίδιο τον Stanley Kubrick (1973-1999), και στις Σιγκαπούρη, Μαλαισία, Ν. Κορέα και Ισπανία.
Βασισμένο στο μυθιστόρημα του Anthony Burgess, το «Κουρδιστό Πορτοκάλι» αφηγείται την ιστορία του Alex και της συμμορίας του, οι οποίοι σκοτώνουν άστεγους και βιάζουν γυναίκες, με την βία ως αυτοσκοπό.
Η ταινία είναι γνωστή για το κύμα μιμητών που προκάλεσε η βίαιη αυτή συμμορία στην Βρετανία, κάτι που πιθανώς οδήγησε τον Kubrick να την αποσύρει από τους βρετανικούς κινηματογράφους. Όπως αποκάλυψε, ωστόσο, η σύζυγος του Christiane, μετά τον θάνατο τού σκηνοθέτη, ο πραγματικός λόγος για την απαγόρευση της ταινίας ήταν οι πολλές απειλές που δεχόταν ο Kubrick και η οικογένειά του!
2. «Life of Brian» (1979)
Απαγορεύθηκε: στην Νορβηγία (1979-1980), την Σιγκαπούρη και την Ιρλανδία (1979-1987).
Η ξεκαρδιστική αυτή κωμωδία από τους Monty Pythons παρουσιάζει την ιστορία του Brian, που γεννιέται σε μια φάτνη ακριβώς δίπλα στον Ιησού κι έτσι όλοι τον παίρνουν για τον Μεσσία. Η ταινία σατιρίζει έντονα τις περισσότερες πτυχές της χριστιανικής θρησκείας, κάτι που φυσικά εξόργισε την Εκκλησία. Στην ουαλική πόλη Aberystwyth, η απαγόρευση ανεστάλη μόλις πριν τρία ή τέσσερα χρόνια(!), ενώ στην Σουηδία διαφημίζουν την ταινία ως «ένα φιλμ τόσο αστείο που απαγορεύθηκε στην Νορβηγία»! Γνωστά τα πειράγματα μεταξύ των δύο λαών, επεκτάθηκαν και εκεί!
3. «120 Days of Sodom» (1975)
Απαγορεύθηκε: στην Ιταλία, την Φινλανδία, την Αυστραλία, την Δυτική Γερμανία, την Νέα Ζηλανδία και την Νορβηγία.
Γνωστή και με τον τίτλο «Salò», η ταινία αυτή βασίστηκε στο βιβλίο που έγραψε ο διάσημος Marquis de Sade όντας έγκλειστος στις φυλακές της Βαστίλλης, το 1785. Στην ταινία αυτή του Pier Paolo Pasolini, τέσσερις ισχυροί άνδρες της Ιταλίας (ο Δούκας, ο Επίσκοπος, ο Μάγιστρος και ο Πρόεδρος) μαζεύουν μια ομάδα από 18 εφήβους και τους υποβάλλουν σε βασανιστήρια 120 ημερών.
Η ταινία παραμένει απαγορευμένη σε πολλές χώρες λόγω των σκηνών σεξουαλικής βίας με θύματα ανηλίκους, παρόλο που ο Pasolini δεν συμπεριέλαβε πολλές από τις φρικιαστικές περιγραφές τού Marquis de Sade.
4. «Ο Τελευταίος Πειρασμός» («The Last Temptation Of Christ» – 1988)
Απαγορεύθηκε: Παντού!
Η πιο χαρακτηριστική περίπτωση «ιερόσυλης» ταινίας, ο «Τελευταίος Πειρασμός» του Martin Scorcese, πυροδότησε πλήθος συλλαλητηρίων έξω από τους κινηματογράφους στα τέλη της δεκαετίας του ’80, σε όλο τον κόσμο! Μια εναλλακτική αφήγηση της ιστορίας του Χριστού, βασισμένη στο ομώνυμο βιβλίο του Καζαντζάκη, το οποίο χρόνια πριν από την ταινία είχε γίνει εχθρός της επίσημης Εκκλησίας, η ταινία με τον Willem Dafoe στον ρόλο του Χριστού, τον Harvey Keitel στον ρόλο του Ιούδα, και τον David Bowie στον ρόλο του Πόντιου Πιλάτου, παραμένει από τις ταινίες που εξαγριώνουν τους πιστούς.
Υ.Γ: Στην τηλεόραση δεν έχει, νομίζω, παιχτεί (την έβαζαν τα κανάλια στο πρόγραμμα, αλλά κατόπιν διαμαρτυριών έκαναν πίσω), ενώ το DVD κυκλοφόρησε μόλις πριν από λίγα χρόνια!
Δείτε εδώ τον Martin Scorsese να μιλά για την ταινία:
