Διανύουμε μια εποχή όπου πρέπει να στείλει μήνυμα κανείς για να βγει έξω, οι συναθροίσεις ατόμων απαγορεύονται, και η μόνη διέξοδος για πολλούς ανθρώπους είναι ένας περίπατος στη φύση, ή για την ακρίβεια στο κοντινότερο πάρκο.
Ωστόσο το άθλημα της ιππασίας, που κατεξοχήν συμβαίνει σε εξωτερικό χώρο, είναι από τις δραστηριότητες που μπορεί κανείς ακόμα και αυτή την δύσκολη εποχή να απολαύσει, τηρώντας όλα τα προβλεπόμενα μέτρα.
Η άμεση επαφή με τη φύση, η συνύπαρξη και συνεργασία με ένα τόσο σπουδαίο ζώο και το μοναδικό αίσθημα ελευθερίας και δύναμης που δημιουργεί η ιππασία, αποτελούν έναν από τους ιδανικότερους τρόπους διαφυγής, χαλάρωσης, άθλησης και αναζωογόνησης!
Ιππασία: ένα από τα αρχαιότερα αθλήματα
Η Ιππασία είναι ένα από τα αρχαιότερα αθλήματα. Η εφαρμογή ίδιων κανόνων αξιολόγησης και βαθμολόγησης ανδρών και γυναικών, καθώς επίσης και η επιβράβευση όχι μόνο του ιππέα ή της αμαζόνας αλλά και του αλόγου καθιστούν την Ιππασία μοναδική ως άθλημα. Ο ιππέας ή η αμαζόνα και το άλογο θεωρούνται μια ομάδα. Απαιτούνται χρόνια συστηματικής προσπάθειας προκειμένου να μπορούν να εκτελούν ασκήσεις δεξιοτεχνίας, ταχύτητας, αντοχής και υπερπήδησης εμποδίων. Η ιππασία είναι Ολυμπιακό Άθλημα από το 1900. Τα αναγνωρισμένα από τη Διεθνή Ομοσπονδία Ιππασίας (Federation Equestre Internationale – FEI) αγωνίσματα είναι τα ακόλουθα:
Υπερπήδηση εμποδίων, Dressage, Ιππικό τρίαθλο, Reining, Γυμνιππευτική (vaulting), Μαραθώνιος και Αμαξοδήγηση (driving). Τα επτά αυτά αγωνίσματα συμπεριλαμβάνονται στο αγωνιστικό πρόγραμμα των Παγκόσμιων Πρωταθλημάτων Ιππικών Αγώνων (World Equestrian Games), τα οποία διεξάγονται ανά τέσσερα χρόνια, στο ζυγό έτος μεταξύ δύο θερινών Ολυμπιάδων. Το τελευταίο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα διεξήχθη το Σεπτέμβριο του 2002 στην Jerez της Ισπανίας, ενώ το επόμενο έλαβε χώρα στο ‘Aαχεν (Aachen) της Γερμανίας το 2006.
Παλαιότερα οι άνθρωποι χρησιμοποιούσαν τα αρσενικά άλογα για ιππασία, και μάλιστα τα ευνουχισμένα για να τα ιππεύουν οι γυναίκες, και τα θηλυκά μόνο για αναπαραγωγή. Σήμερα, όμως, αυτό δεν ισχύει και στην ιππασία χρησιμοποιούνται και ευνουχισμένα αλλά και θηλυκά άλογα.
Με τα χρόνια η ιππασία έγινε ένα από το δημοφιλέστερα και πιο ιδιαίτερα αθλήματα, αφού όχι μόνο εφαρμόζει τους ίδιους κανόνες για τους άνδρες και τις γυναίκες ιππείς, αλλά επιβραβεύει την καλή εμφάνιση τόσο των ιππέων όσο και του αλόγου, που κάνει άλλωστε και όλη τη σκληρή ‘δουλειά’.
Οι ιππικοί όμιλοι της Ελλάδας
Από τους 60 περίπου ιππικούς ομίλους και σχολές ιππασίας που λειτουργούν σήμερα στην Ελλάδα, οι 46 περίπου είναι αναγνωρισμένοι από την Ελληνική Ομοσπονδία Ιππασίας, ενώ η αθλητική ιππο-δύναμη της χώρας συνολικά ανέρχεται περίπου στα 1.000 άλογα.
Στην ιστοσελίδα της Ελληνικής Ομοσπονδίας Ιππασίας αναφέρονται όλοι οι εγκεκριμένοι ιππικοί όμιλοι της χώρας, σύμφωνα με το νομό στον οποίο βρίσκεται ο καθένας. Σε γενικές γραμμές, ωστόσο, μπορούμε να πούμε πως τα μαθήματα στους ιππικούς ομίλους παραδίδονται καθημερινά, πρωινές και απογευματινές ώρες, για ένα 45λεπτο τη φορά και με συχνότητα μίας ή δύο φορών την εβδομάδα.
Το κόστος το μαθημάτων κυμαίνεται στα 25 με 30 ευρώ για μία διδακτική ώρα και ανάλογα τον όμιλο, άρα υπολογίστε για ένα αρχάριο στάδιο ότι θα χρειαστείτε τουλάχιστον 100 ευρώ το μήνα. Στην τιμή αυτή μπορεί να περιλαμβάνεται και ο εξοπλισμός, αλλά είναι προτιμότερο, όταν κάποιος αποφασίσει ότι θέλει να ασχοληθεί, να αποκτήσει τον δικό του.
Θεραπευτική ιππασία
Η Θεραπευτική Ιππασία αποτελεί μια αναπτυσσόμενη μορφή θεραπείας, κατά την οποία χρησιμοποιείται η κίνηση του αλόγου ως μέρος ενός ολοκληρωμένου θεραπευτικού προγράμματος, με σκοπό τη βελτίωση της λειτουργικής ικανότητας του ατόμου. Βασικός στόχος της Θεραπευτικής Ιππασίας για άτομα με αναπηρία είναι η βελτίωση της ποιότητας της ζωής τους. η θεραπευτική ιππασία ωστόσο έχει πολλαπλά οφέλη σε παθήσεις και διαταραχές του Κεντρικού Νευρικού Συστήματος (ΚΝΣ). Συγκεκριμένα, απευθύνεται σε παιδιά και ενήλικες με νευρολογικές βλάβες, όπως εγκεφαλική παράλυση, μυϊκή δυστροφία, δισχιδής ράχη, βλάβες νωτιαίου μυελού, σκλήρυνση κατά πλάκας, εγκεφαλικό επεισόδιο, σύνδρομο Angelman. Εξίσου καλά αποτελέσματα παρατηρούνται σε άτομα με ορθοπεδικές βλάβες, όπως απουσία ή παραμόρφωση άκρων, σκολίωση και κύφωση. Τέλος, η ιπποθεραπεία ενδείκνυται για άτομα με αναπτυξιακές διαταραχές και δυσκολίες μάθησης, όπως σύνδρομο Down, νοητική υστέρηση, αυτισμός, σύνδρομο Asperger, ΔΕΠ-Υ, διάχυτη αναπτυξιακή διαταραχή (ΔΑΔ) και προβλήματα συμπεριφοράς.
