Βραδινές βόλτες, θεατρικές πρεμιέρες, παραστάσεις που δίνουν το απαραίτητο οξυγόνο στην καθημερινότητά μας, συναισθήματα εντός και εκτός αιθούσης. Μπορεί, λόγω συνθηκών, οι παραπάνω καταστάσεις να αποκρυσταλλώνονται σε γλυκές αναμνήσεις και ευχές για ένα πιο ελπιδοφόρο μέλλον, όμως αυτό δεν σημαίνει ότι δεν μπορούμε να μείνουμε λίγο ακόμη στο σπίτι και να παρακολουθήσουμε από τον καναπέ μας σπουδαίες θεατρικές παραστάσεις. Εκείνες που δεν προλάβαμε να βιώσουμε διά ζώσης, λόγω της πανδημίας. Εκείνες που επιθυμούμε να ζήσουμε ξανά.
Σε μια περίοδο που το ζωντανό θέατρο δεν επιτρέπεται, η θεατρική πράξη βρίσκει νέους τρόπους να προσεγγίσει το κοινό και να προσφέρει στην ψυχή και στο πνεύμα μας, μέχρι να επιστρέψει στον φυσικό της χώρο. Αυτός, λοιπόν, ο μήνας προβλέπεται πλούσιος θεατρικά, με εμάς να έχουμε ήδη επιλέξει τις 10 παραστάσεις που δεν θέλουμε να χάσουμε
!
«Οι πιο δυνατές», της Άννας Ανδριανού
Πριν από επτά χρόνια, ανεβαίνει για πρώτη φορά στο θέατρο μία δυνατή και συναισθηματική παράσταση, κάτι που υποδηλοί και ο τίτλος της. Γνωρίζει τεράστια επιτυχία και… φέτος επανέρχεται στη ζωή μας με τρόπο διαφορετικό, καθ’ όλα συναρπαστικό. Ένας από τους πιο δυνατούς μονολόγους του Στρίντμπεργκ μεταμορφώνεται σε ένα θεατρικό παιχνίδι για δύο, μέσα από μια αιρετική διασκευή που φωτίζει το θέμα της απιστίας κι από τις δυο πλευρές. Δύο γυναίκες, σύζυγος και ερωμένη του ίδιου άντρα, συναντιούνται παραμονή Χριστουγέννων, σε ένα καφέ μπαρ και μέσα από αλλεπάλληλες προκλήσεις εκθέτουν τη ζωή τους και τους ρόλους τους κι αναμετριούνται μέχρις εσχάτων. Δύο ερωτικοί θηλυκοί ρόλοι, δύο διαφορετικές απόψεις ζωής, δύο τρόποι να αγαπάς, να μισείς και να είσαι γυναίκα. Η Άννα Ανδριανού ενσαρκώνει έναν από τους δύο πρωταγωνιστικούς ρόλους, με τη Βάσια Παναγοπούλου να ξετυλίγει το δραματικό της ταλέντο σε μία σπουδαία υποκριτική ερμηνεία.
Προβολή: 5-19 Φεβρουαρίου στις 21:00 καθημερινά.
«Όποιος θέλει να χωρίσει να… σηκώσει το χέρι του», του Γιώργου Καπουτζίδη
Η εμβληματική κωμωδία, πρώτο θεατρικό του σπουδαίου Γιώργου Καπουτζίδη, επιστρέφει (ξανά) στις ζωές μας, αυτήν τη φορά όμως διαδικτυακά. Ο αγαπημένος δημιουργός γράφει και σκηνοθετεί μια γρήγορη, μοντέρνα κωμωδία, τοποθετημένη στο σήμερα, σε μία προσπάθεια να καταλάβουμε το αύριο… που μας ξημερώνει. Ένας ανομολόγητος έρωτας που κρατάει είκοσι χρόνια. Ένας γάμος που διαλύεται από μία απιστία. Κι ένας άλλος που αναβάλλεται επ’ αόριστον, αλλά κανείς δεν τολμά να το πει στον γαμπρό. Ένας πρώην, ένας νυν, αναρίθμητα ραντεβού μέσω ίντερνετ κι ένα σπίτι που όσο περνά η ώρα… πλημμυρίζει. Κυριολεκτικά. Και πριν βουλιάξουν οριστικά, θα πρέπει να πούνε την αλήθεια. Όλοι σε όλους. Η Μαριλού Κατσαφάδου προσθέτει συναίσθημα στο κείμενο, με την μοναδική Κατιάνα Μπαλανίκα να δίνει τον τόνο σε κάθε σκηνή.
Προβολή: 5/2 από τις 19:00 έως τις 00:00,
6/2 από τις 15:00 και για 24 ώρες
7/2 από τις 19:00 έως τις 00:00
«Ο Αμερικάνος», του Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη σε σκηνοθεσία Θανάση Σαράντου
«Ο Αμερικάνος» ζωντάνεψε για πρώτη φορά επί σκηνής τον Δεκέμβριο του 2009 και παίζεται με επιτυχία έως σήμερα σε όλη την Ελλάδα. Η παράσταση ταξίδεψε για πρώτη φορά τον Ιανουάριο του 2001 στη Σκιάθο με αφορμή την επέτειο των 100 χρόνων από τον θάνατο του Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη. Ο Θανάσης Σαράντος ερμηνεύει μια περσόνα του Παπαδιαμάντη, αυτήν του αφηγητή που κρυφοκοιτάζει τη δράση και μεταμορφώνεται σε όλα τα πρόσωπα που αφηγείται, με τη συνδρομή της μουσικής και των ήχων από τον συνθέτη Λάμπρο Πηγούνη, που ερμηνεύεται ζωντανά από τον μουσικό Κωνσταντίνο Ευαγγελίδη. Το αποτέλεσμα είναι ένας συνεχής διάλογος της ιδιόμορφης γλώσσας του Σκιαθίτη συγγραφέα με τη ζωντανή σύγχρονη μουσική: το σύμπαν των ατμοσφαιρικών ήχων που παράγονται από μια ιδιαίτερη χρήση του πιάνου όπου παίζεται και ως σαντούρι συνάδουν με τον πλούτο και τη δύναμη της συναρπαστικής «παπαδιαμαντικής» γλώσσας.
Προβολή: Σάββατο 8 Φεβρουαρίου στις 21:00
και Κυριακή 9 Φεβρουαρίου στις 18:00 & 20:00
«Για την Ελένη», του Μάνου Καρατζογιάννη
Ο ταλαντούχος Μάνος Καρατζογιάννης σκηνοθετεί την αγαπημένη όλων, Μαρία Κίτσου, και δημιουργεί ατμόσφαιρα ταξιδιάρικη, γεννά συναίσθημα δυνατό, αυτήν τη φορά διαμεσολαβημένο από την οθόνη του υπολογιστή. Στην παράσταση, που παρουσιάζει για πρώτη φορά στη σκηνή την τραγική ιστορία της μεγάλης αγωνίστριας Ελένης Παπαδάκη, θύμα των Δεκεμβριανών, η ηθοποιός επιστρέφει στον χώρο της για να αφηγηθεί το εμφύλιο κύτταρο του Θεάτρου, του τόπου της, του καιρού της. Μία δυνατή ιστορία για μία επίσης δυνατή πρωταγωνίστρια – έμπνευση. Για την παράσταση τιμήθηκε με το βραβείο κοινού σκηνοθεσίας City Code ο Μάνος Καρατζογιάννης και ερμηνείας η Μαρία Κίτσου στα Θεατρικά Κορφιάτικα Βραβεία.
Προβολή: 12, 13 και 14 Φεβρουαρίου στις 20:00
«Ξυπόλυτοι στο πάρκο», του Νηλ Σάιμον σε σκηνοθεσία Ρέινας Εσκενάζυ
Τι συμβαίνει όταν ένα νιόπαντρο ζευγάρι διαπιστώνει πως το σπίτι των ονείρων του είναι μια «τρύπα», μπάζει νερά, δεν έχει θέρμανση και ο ένοικος της πάνω σοφίτας περνάει από το διαμέρισμά τους για να μπει στο δικό του; Πόση αγάπη χωράει στο αστεία άβολο διαμερισματάκι; Το «Ξυπόλυτοι στο Πάρκο» παρουσιάστηκε στο Broadway για 1.530 παραστάσεις, έγινε μεγάλη επιτυχία στον κινηματογράφο και από τότε φιλοξενείται στις μεγαλύτερες σκηνές του κόσμου. Παράλληλα καθιέρωσε τον Νηλ Σάιμον ως έναν από τους πιο δημοφιλείς θεατρικούς συγγραφείς όλων των εποχών, μια κωμική ιδιοφυΐα, χάρη στην έξυπνη γραφή του και την ικανότητά του να αναδεικνύει τους χαρακτήρες των ηρώων του. Σήμερα, η Ρέινα Εσκενάζυ με το all star cast δίνει, στο βραβευμένο με Tony έργο, σύγχρονη πνοή.
Προβολή: 5-7 Φεβρουαρίου σε online streaming από τις 20:00 έως 12:00
«Η ποντικοπαγίδα», της Αγκάθα Κρίστι
Η Αγκάθα Κρίστι, η κατ’ εξοχήν συγγραφέας έργων μυστηρίου, όταν το έγραψε, δεν πίστευε ότι θα μπορούσε να αντέξει στη σκηνή για πάνω από 8 εβδομάδες. Όταν η ιστορία τη διέψευσε, απέδωσε τη συνεχιζόμενη επιτυχία του έργου στο γεγονός πως υπάρχει «κάτι» στο κείμενο που αφορά κάθε θεατή προσωπικά. Τον τίτλο «Ποντικοπαγίδα» τον εμπνεύστηκε από το θεατρικό έργο που στήνει ο Άμλετ στο ομώνυμο έργο του Σαίξπηρ για να συλλάβει την ενοχή της μητέρας και του πατριού του. Στήνει, δηλαδή, ένα θέατρο μέσα στο θέατρο, υιοθετώντας μια αλλοπρόσαλλη συμπεριφορά, προκειμένου να μπερδέψει τους ενόχους και να φέρει στο φως την αλήθεια. Κι αυτή η έμπνευση της Αγκάθα δεν είναι καθόλου τυχαία…
Η υπόθεση του έργου εκτυλίσσεται σε μια απομονωμένη πανσιόν μιας επαρχίας, την ώρα που το χιόνι πέφτει πυκνό. Οκτώ ήρωες, που όλοι τους κρύβουν ένα μυστικό, βρίσκονται αντιμέτωποι με σκληρές αλήθειες και επικίνδυνα ψέματα. Ο φόβος τούς κυκλώνει και ένας δολοφόνος βρίσκεται ανάμεσά τους. Μια ιστορία εκδίκησης με αιφνιδιαστικές ανατροπές, έξυπνα τεχνάσματα και μια ποντικοπαγίδα που περιμένει το επόμενο θύμα της.
Προβολή: Παρασκευή 26/02, διαθέσιμο από 20:00 έως 12:00 της επόμενης μέρας
Σάββατο 27/02, διαθέσιμο από 20:00 έως 12:00 της επόμενης μέρας
Κυριακή 28/02, διαθέσιμο από 18:00 έως 12:00 της επόμενης μέρας
«ΤΟ 3%», της Βίλης Σωτηροπούλου
«Το 3%», το πολιτικό έργο «επιστημονικής φαντασίας» της βραβευμένης με «EURODRAM 2018» Βίλης Σωτηροπούλου, που παρουσιάστηκε τη σεζόν 2016-2017 στο Θέατρο «Ειλισσός» και στο Φεστιβάλ ΟΕΘ-ΣΕΗ (2017) επανέρχεται στα θεατρικά μας βιώματα, αυτήν τη φορά μέσω του… υπολογιστή. Πρόκειται για ένα θεατρικό έργο γραμμένο το 2016, είναι μία πολιτική δυστοπία με υποδόριο χιούμορ, στα όρια της φαντασίας και της απόλυτης πραγματικότητας. Μια θεατρική παράσταση με κινηματογραφική ματιά, προφητική για την εποχή που κυριαρχούν ο εγκλεισμός και η κοινωνική απομόνωση.Η Βίλη Σωτηροπούλου «κεντά» με λέξεις σωστές, καταστάσεις προφητικές και νοήματα διαχρονικά.
Προβολή: 6-8 Φεβρουαρίου στις 18:00 και στις 20:00
«Απολυμένη», του Αντώνη Τσιπιανίτη
Η Μαριέτα εργάζεται ως κοσμικογράφος σε μεγάλο γυναικείο περιοδικό. Η στήλη της θεωρείται κορυφαία στο είδος της. Πλούσιοι και διάσημοι κάνουν το παν για να δημοσιεύσει φωτογραφία τους. Η ζωή της είναι γεμάτη λάμψη, πάρτι, ταξίδια. Και μια μέρα.. ξαφνικά απολύεται… Όλες οι «πόρτες» κλείνουν, το τηλέφωνο σιωπά, τα καλέσματα ακυρώνονται, οι επώνυμες φίλες «εξαφανίζονται». Η Μαριέτα ολομόναχη, χωρίς στήριξη από πουθενά, αγωνίζεται για να επιβιώσει. Καθώς η μοναξιά την κυκλώνει και η πείνα την απειλεί, συνειδητοποιεί πως πριν ακόμη απολυθεί από τη δουλειά της είχε απολυθεί από τον ίδιο της τον εαυτό, από την ίδια της τη ζωή που τη διέσχισε σαν υπνοβάτρια, χωρίς να γνωρίζει ποια είναι, τι θέλει, τι πραγματικά έχει ανάγκη. Και τότε όλα αλλάζουν… Ένας συναισθηματικός μονόλογος, εμποτισμένος με ειλικρίνεια και τόλμη από τη σπουδαία Κατερίνα Διδασκάλου.
Προβολή: 6-7 Φεβρουαρίου στις 18:00 και στις 20:00
«Μολιέρος», του Μιχαήλ Μπουλγκάκοφ σε σκηνοθεσία Στάθη Λιβαθινού
«Εταιρεία Υποκριτών» ήταν ο πρώτο τίτλος του έργου του Μιχαήλ Μπουλγκάκοφ, που ο συγγραφέας του ξεκίνησε να γράφει από το 1929 μετ᾽ εμποδίων λόγω των απαγορεύσεων που επέβαλλε η Επιτροπή Λογοκρισίας. Μετά από αρκετές αναθεωρήσεις και περικοπές η Επιτροπή έδωσε την πολυπόθητη άδεια για την πρεμιέρα του έργου στο Θέατρο Τέχνης της Μόσχας στις 16 Φεβρουαρίου του 1936 με τον τίτλο Μολιέρος. Έπειτα, όμως, από επτά μόλις παραστάσεις και τη σκληρή κριτική της εφημερίδας «Πράβντα» που ακολουθούσε πιστά τη γραμμή του Σταλινικού κόμματος η παράσταση κατέβηκε.
Ο Μολιέρος του Μπουλγκάκοφ ερχόταν σε αντιπαράθεση με τον σοβιετικό μύθο περί Μολιέρου. Ο Ρώσος συγγραφέας ιστορεί την τελευταία περίοδο της ζωής του μεγάλου Γάλλου δραματουργού, του ηθοποιού και θιασάρχη Ζαν Μπατίστ Ποκλέν. Στο έργο αποτυπώνεται η προσωπική του ζωή, οι έρωτες και η σχέση του με τους ηθοποιούς του θιάσου του, η εύνοια του βασιλιά και η απόσυρσή της, αλλά και η πολεμική εναντίον του από την Εκκλησία και η προσωπική σύγκρουσή του με τον αρχιεπίσκοπο. Μία ανατρεπτική παράσταση που το Εθνικό Θέατρο έχει το σθένος να ανεβάσει με πρωταγωνιστή τον θεατράνθρωπο Σταμάτη Φασουλή.
Προβολή: 6 Φεβρουαρίου στις 19:30
«Ριχάρδος Β΄», σε σκηνοθεσία Έφης Μπίρμπα με τον Άρη Σερβετάλη
Με αφόρμηση τις ανθρώπινες καταστάσεις, τα πάθη, την κατάρρευση της ηθικής τάξης και τον Μέγα Μηχανισμό της Ιστορίας που αποδεικνύεται ισχυρότερος από τα πρόσωπα και την εξουσία, η παράσταση επικεντρώνεται στην τραγικότητα της εκθρόνισης του βασιλιά και της απογύμνωσής του από κάθε ματαιότητα, στον συνειδησιακό σεισμό που έπεται.
Ο βασιλιάς ως ιερό πρόσωπο, ως Ήλιος. Ο βασιλιάς Ριχάρδος ως κεντρικό σώμα που φωτίζει τους δορυφόρους του –τους υπηκόους, τους κόλακες, τους σφετεριστές του θρόνου–, τα γρανάζια του Μεγάλου Μηχανισμού της Ιστορίας, διαγράφοντας την πορεία του προς το Πάθος. Ο βασιλιάς Ριχάρδος κρημνίζεται από τις παραδοχές που συγκροτούν την εικόνα του, την ταύτιση με το ιερό και την αναμφισβήτητη αίγλη του προσώπου. Ο Άρης Σερβετάλης ως βασιλιάς. Η βασιλεία ως κατασκευή, ως πηλός που πλάθεται με τα χέρια και σχηματοποιείται ως σφαίρα, μια ευπαθής Globus Crusinger, ο Kόσμος στα χέρια του βασιλιά. Ο βασιλιάς πέφτει. Ο τίτλος, η ιδιότητα, η εξουσία, αποσπώνται βίαια από το πρόσωπο του Ριχάρδου, εξωθώντας τον να επιστρέψει στον εαυτό. Η τραγωδία της επίγνωσης, ενός κόσμου που απελευθερώνεται από την αυταπάτη. Αυτές είναι οι βασικές θεματικές της παράστασης, η οποία, για πρώτη φορά, παρουσιάζεται διαδικτυακά.
Προβολή: 19-21 Φεβρουαρίου στις 19:30 για διάστημα 4 ωρών από την έναρξη της προβολής
