Η ιστορία που διαβάζετε είναι η ιστορία μιας μητέρας, χωρισμένης. Μου έγραψε στο inbox μου και με παρακάλεσε, αν είναι δυνατόν, να δημοσιοποιήσω κάτι σχετικά με τον τρόπο που ξεκινάει η σχολική χρονιά για μιας διαφορετικής… κατηγορίας παιδιά.
Το μήνυμά της ξεκινάει ως εξής:
«Θέλω να προωθήσετε και αν είναι δυνατόν ν’ ακουστούμε. Είπα να μην μιλήσω, να μην ποστάρω, να μην δείξω για άλλη μια φορά την αγανάκτησή μου !! Δεν θέλω να μας λυπηθείτε.
Όμως, είδα χαρούμενα πρόσωπα… Τόσες ωραίες φωτογραφίες παιδιών που πάνε στον αγιασμό με καινούριες τσάντες και πολλή διάθεση!!
ΟΧΙ δεν είναι παντού έτσι. Δεν είναι όλα τα παιδιά έτσι. Υπάρχει και η άλλη πλευρά του νομίσματος!
Παιδιά με προβλήματα (καθυστερημένα – χαζά – μουγκά – βλαμμένα – κουφά – μογγολάκια – ανάπηρα – αυτιστικά κτλ κτλ γιατί αυτά είναι τα κοσμητικά επίθετα που τους δίνετε… εσείς) με ιδιαίτερες ικανότητες όπως είθισται να τα ονομάζετε δήθεν ευγενικά.
Αυτά τα παιδιά είναι εκείνα που δεν ξεκινάνε το σχολείο στην ώρα τους, γιατί η πολιτεία για μια ακόμα φορά δεν φρόντισε να τοποθετήσει δασκάλους στην ώρα τους!
Γιατί οι ήδη υπάρχοντες δάσκαλοι δηλώνουν ανικανότητα να αναλάβουν τα νέα περιστατικά! Λεωφορεία μεταφοράς που για μια ακόμα φορά δεν υπάρχουν να μεταφέρουν αυτή την μειονότητα των παιδιών με προβλήματα προκειμένου να βοηθηθούν οι γονείς που έχουν ήδη ένα δύσκολο δρόμο, πολύ δύσκολο δρόμο ζωής!!
Και η λύση; Το παιδί κάθεται στο σπίτι περιμένοντας το τηλέφωνο από το σχολείο για το πότε θα είναι έτοιμο να το δεχθεί. Αναρωτιέται άραγε η πολιτεία αν έχει ο καθένας από μας τη δυνατότητα να πάρει κοπέλα στο σπίτι να κρατήσει αυτό το παιδί γιατί πρέπει ο γονιός να πάει στη δουλειά του; Να @@@@ την ευαισθησία και τη λύπηση του καθενός!! Ζητάνε – απαιτούν, να έχουμε τις ίδιες υποχρεώσεις ως πολίτες, όταν εμάς και τα παιδιά μας τα αντιμετωπίζουν έτσι κι ως πολίτες δεύτερης κατηγορίας για να μην γράψω τίποτα άλλο πιο σκληρό. Η αναπηρία του δικού μου παιδιού προέρχεται από Καρκίνο… Ελένη Γούλα ονομάζομαι είμαι χωρισμένη και εργάζομαι στον ΕΦΚΑ Θεσσαλονίκης, δεν έχω κανένα θέμα να δημοσιεύσετε το κείμενο με το όνομά μου. Σας ευχαριστώ»
Δεν θα μπορούσα να προσθέσω ή να αφαιρέσω ούτε ένα σημείο στίξης στο κείμενο της συγκεκριμένης μάνας.
