Μπορεί να μην υπάρχουν στην ζωή ευκαιρίες για όλους, μπορούν όμως όλοι να δημιουργήσουν ευκαιρίες για την ζωή τους. Όσο κι αν φαντάζει ρήση επιστήμονα του Διαφωτισμού ή σοφού της αρχαιότητας, δεν είναι. Αποτελεί πράξη περίτρανη και αφοπλιστική, από ένα παλικαράκι 17 ετών από τον Πύργο, το οποίο, παρά το γεγονός ότι έπασχε από αυτισμό, μπήκε στο πανεπιστήμιο και ανταγωνίστηκε όλους τους υποψηφίους της χώρας, σαν ίσος προς ίσους.
Γκρέμισε στάνταρ και ταμπού, γιατί ακριβώς είχε την δύναμη να θέλει και να παλεύει. Ως ισότιμος υποψήφιος, με πέμπτο μάθημα τα Αγγλικά καθώς τον ενδιαφέρουν οι σπουδές στον τομέα του τουρισμού, ο Δρόσος Κονδύλης, απόφοιτος του 2ου ΕΠΑΛ Πύργου, κατόρθωσε το ακατόρθωτο… 17χιλιάδες μόρια και κάτι η βαθμολογία του (17.090).
Μια βαθμολογία που του επιτρέπει την εισαγωγή σε οποιαδήποτε πανεπιστημιακή σχολή επιλέξει. Ο ίδιος αισθάνεται «πολύ καλά», όπως δήλωσε, με αυτή του την επιτυχία, γιατί έδωσε την μάχη και την κέρδισε! Οι συμμαθητές του τον συγχαίρουν και το πιο γλυκό απ’ όλα είναι ότι νιώθουν συγκινημένοι. Ο ίδιος συμπληρώνει πως όσο νερό και να πιει ποτέ δεν θα νιώσει πως ξεδίψασε!
Ο Δρόσος από παιδί έδινε την μάχη του με την «κανονικότητα» –όπως αναφέρει το ilia24.gr–, έπρεπε να προσπαθεί στην νιοστή σε σχέση με τα άλλα παιδιά, στο Δημοτικό, το Γυμνάσιο, το Λύκειο, για να πείσει για τις ικανότητές του.
Να προσπαθεί χίλιες φορές περισσότερο να σπάσει τα τείχη της άγνοιας ορισμένων πάνω στο φάσμα του αυτισμού και τι αυτό συνεπάγεται… Δίπλα του πάντα μια μητέρα, πραγματική μαχήτρια, η Νικολία Μωραΐτη, που τον ωθούσε καθημερινά να προσπαθεί όλο και περισσότερο, να τον επιβραβεύει για τις μικρές του νίκες, να του εξηγεί τις ανεξήγητες για τον ίδιο ανθρώπινες συμπεριφορές απέναντι στην διαφορετικότητα… Που έδωσε μάχες μόνη απέναντι σε όλο το κατεστημένο για να αλλάξει και στην εκπαίδευση και στην μικρή κοινωνία μας η νοοτροπία απέναντι σε αυτά τα «διαφορετικά» παιδιά.
Ανείπωτη και η δική της χαρά και συγκίνηση, καθώς ο Δρόσος έδωσε την δική του απάντηση σε όλους, ανατρέποντας τα «δεδομένα». Ό,τι ονειρεύεται αυτός ο ευγενικός, ευαίσθητος, ευθύς σε βαθμό επικινδυνότητας νεαρός, μπορεί να το καταφέρει!
Του το ευχόμαστε, γιατί η «περίπτωση του Δρόσου» είναι παράδειγμα για όλους τους γονείς, για όλους μας! Είναι υπόθεση αποδοχής και αναγνώρισης, όχι προσπάθειας να βάλουμε στα καλούπια που εμείς έχουμε θέσει ως πρότυπα τους ανθρώπους.
