Οι πρόωροι φετινοί καύσωνες, που δεν άφησαν στο απυρόβλητο, εκτός από χώρες της Μεσογείου, και τις παρυφές του βορείου ημισφαιρίου, φαίνεται να μη «χαρίστηκαν» ούτε και στις «πατρίδες» του κρύου, του χιονιού και της παγωνιάς: Κεντρική Ευρώπη, Βρετανία, Ρωσία. Θυμίζοντάς μας, έτσι ότι, από ’δώ και πέρα, καθίσταται αβέβαιο το αν είναι αναστρέψιμη η κατάσταση, ακόμα και αν υπάρξει πολιτική και διοικητική συμμόρφωση στα καμπανάκια των επιστημόνων, που σήμερα πια έχουν γίνει καμπάνες…
Οι φονικές πυρκαγιές της Πορτογαλίας έρχονται να υπενθυμίσουν για άλλη μια φορά ότι δεν είναι ο γιαλός στραβός και ότι η κλιματολογική κρίση είναι ανθρωπογενής.
Οι ερευνητές της οργάνωσης World Weather Attribution, σύμφωνα με το BBC, εκτιμούν ότι η ανθρωπογενής κλιματική αλλαγή έχει δεκαπλασιάσει την πιθανότητα να υπάρξουν καύσωνες ρεκόρ σε ορισμένα μέρη της ηπείρου μας, όπως η Ιβηρική, ενώ έχει τετραπλασιάσει τον κίνδυνο σε χώρες όπως η Αγγλία, η Γαλλία και η Ολλανδία.
Τον Ιούνιο, οι μέσες μηνιαίες θερμοκρασίες ήταν περίπου τρεις βαθμοί πάνω από τις φυσιολογικές γι’ αυτόν τον μήνα σε διάφορες χώρες της δυτικής Ευρώπης (με βάση την περίοδο αναφοράς 1981-2010).
Η Γαλλία είχε τον πιο ζεστό Ιούνιο του 21ου αιώνα, ενώ η νύχτα της 21ης Ιουνίου ήταν η πιο ζεστή νύχτα για μήνα Ιούνιο στην ιστορία της χώρας, καθώς η μέση θερμοκρασία έφθασε τους 26,4 βαθμούς Κελσίου, σύμφωνα με το ΑΠΕ-ΜΠΕ.
Η Βρετανία είχε φέτος τον πιο θερμό Ιούνιο μετά το κύμα καύσωνα του 1976, η Ολλανδία τον πιο καυτό Ιούνιο στα μετεωρολογικά χρονικά της, και η Ελβετία τον δεύτερο πιο ζεστό από το 1864.
Όπως δήλωσε η επικεφαλής τής νέας μελέτης, δρ Φριντερίκε Ότο, του Ινστιτούτου Περιβαλλοντικής Αλλαγής του Πανεπιστημίου της Οξφόρδης, η ανάλυση των έως τώρα στοιχείων δείχνει «ένα πολύ ισχυρό σήμα», που παραπέμπει στην κλιματική αλλαγή ως τον παράγοντα εκείνο που ευθύνεται για την μεγάλη ζέστη του φετινού Ιουνίου πανευρωπαϊκά.
Σύμφωνα με τους ερευνητές (οι οποίοι ακόμη δεν έχουν δημοσιεύσει την μελέτη τους σε επιστημονικό περιοδικό, αλλά δημοσιοποίησαν τις εκτιμήσεις τους), μέχρι σήμερα τέτοιοι καύσωνες εμφανίζονται τον Ιούνιο κάθε δέκα έως 30 χρόνια, ανάλογα με την κάθε χώρα. Όμως, έως το 2050, η ακραία ζέστη του Ιουνίου αναμένεται να γίνει ο κανόνας, αν στο μεταξύ δεν έχουν μειωθεί τα «αέρια του θερμοκηπίου» στην ατμόσφαιρα.
Η κοινωνική διάσταση
Οι ερευνητές των πανεπιστημίων της Καλιφόρνια-Μπέρκλεϊ, του Σικάγο και του Ράτγκερς προβλέπουν ότι, εξαιτίας της κλιματικής αλλαγής και μόνο, θα υπάρξει φτωχοποίηση και οι ήδη πιο φτωχές και πιο καυτές νοτιότερες περιοχές στην χώρα θα χάσουν αναλογικά περισσότερο, καθώς το θερμόμετρο θα ανεβαίνει τις επόμενες δεκαετίες, ενώ πιο ωφελημένες θα βγουν οι πιο δροσερές βορειότερες περιοχές, στις οποίες θα μετακινηθούν διάφορες δραστηριότητες, με αποτέλεσμα να διευρυνθούν οι ανισότητες.
