Πόσο πολύ μπορεί να εξελιχθεί ο κλάδος της τεχνολογίας; Είναι ένα ερώτημα που σίγουρα η απάντησή του θα ήταν «δεν υπάρχουν όρια»! Έτσι λοιπόν η Microsoft, και πιο συγκεκριμένα το τμήμα Έρευνας, προσπαθεί να ανακαλύψει νέες μεθόδους οι οποίες θα χρησιμοποιηθούν ως μέσο αποθήκευσης σε μικρές αλυσίδες DNA. Ο λόγος που γίνεται μελέτη πάνω σε αυτό το θέμα είναι γιατί τα τελευταία χρόνια η παραγωγή των δεδομένων είναι τεράστια –και πιο συγκεκριμένα μέσα σε δύο μόλις χρόνια ο όγκος τους έφτασε την ποσότητα που έχει παραχθεί σε όλη την υπόλοιπη ανθρώπινη ιστορία–, με αποτέλεσμα να αναζητάνε ακόμα πιο εξελιγμένες μεθόδους.
Τι απαντάει το ΜΙΤ για το νέο εύρημα
Σύμφωνα με τον Dag Karman, ερευνητή του MIT «Technology Review», «οι προσπάθειες αυτές δεν θα αργήσουν να καρποφορήσουν. Κι αυτό γιατί το πρώτο ανάλογο λειτουργικό σύστημα αναμένεται να είναι έτοιμο μέχρι το τέλος της δεκαετίας, ώστε να εγκατασταθεί σε ένα κέντρο δεδομένων της Microsoft». Ωστόσο, ο τελικός στόχος είναι με την αποθήκευση πληροφοριών σε γενετικό υλικό να καταφέρουν να αντικαταστήσουν τις μαγνητικές ταινίες – που μέχρι και σήμερα χρησιμοποιούνται στα κέντρα δεδομένων, οι οποίες καταφέρνουν να κρατάνε άθικτες τις πληροφορίες έως και τριάντα χρόνια, καθώς δεν απαιτείται μεγάλος χώρος, κι όλα αυτά με μηδαμινό κόστος.
Τα επιτεύγματα της Microsoft
Μέχρι και σήμερα η Microsoft έχει εξελιχθεί αρκετά στον τομέα αυτόν με πρώτο βήμα την κωδικοποίηση 100 κλασικών λογοτεχνικών έργων –μεταξύ άλλων το «Πόλεμος και Ειρήνη» του Λέοντος Τολστόι, χωρητικότητας 200 ΜΒ δεδομένων– σε ποσότητα γενετικού υλικού που είχε το μέγεθος της μύτης ενός μολυβιού. Το ξεκίνημα αυτό έγινε πριν από περίπου πέντε χρόνια, όταν ο γενετιστής George Church του Πανεπιστημίου του Χάρβαρντ κατάφερε να αποθηκεύσει ένα βιβλίο σε 55.000 μικρές αλυσίδες γενετικού υλικού.
Κόστος και χρόνος
Η διαδικασία αυτή όχι απλά είναι χρονοβόρα, αλλά η αποθήκευση των δεδομένων απαιτεί αρκετά μεγάλο χρονικό διάστημα! Κι ενώ η εταιρεία Microsoft μπορεί να μην έδωσε στα φώτα της δημοσιότητας, το ακριβές ποσό που κόστισε η διαδικασία αυτή έρχεται το «MIT Review» να εικάσει πως στοίχισε περίπου 800.000 δολάρια. Κάτι για το οποίο γίνονται μεγάλες προσπάθειες ώστε να μειωθεί όσο γίνεται. Παράλληλα, χρειάζεται και μεγάλη χρονική περίοδος για την αποθήκευσή τους, αφού οι ταχύτητες ακόμα της κρυπτογράφησης είναι μεγάλες. Για να καταλάβετε τους χρόνους, ένα παράδειγμα είναι περίπου 400 bytes ανά δευτερόλεπτο. Μην ξεχνάμε πως, για αρχή τουλάχιστον, το τεχνολογικό αυτό επίτευγμα θα απευθύνεται σε συγκεκριμένες ομάδες, όπως είναι γιατροί και άλλοι επιστημονικοί κλάδοι, που θα αναγκαστούν να «χώσουν» το χέρι βαθιά στην τσέπη για την απόκτησή του.
