SINGLE YES, BROKEN NO!

Η θέση μου χρόνια τώρα είναι ότι ο γάμος με τη στερεοτυπική του έννοια έχει ακρωτηριάσει τον έρωτα. Θα μου πεις ότι οι μεγάλοι έρωτες δεν φοράνε νυφικό ή ότι οι μεγάλοι έρωτες συνθλίβονται από το ψυχαναγκαστικό «θα έρθει η μαμά την Κυριακή για φαγητό» ή «Θα βγεις για μπύρες χωρίς εμένα;» ή «Η λίστα για το σούπερ μάρκετ είναι στο ψυγείο» ή «Γιατί ξέχασες να πεις χρόνια πολλά στην αδελφή μου; Είσαι αναίσθητος, ε;» ή «Αυτά να τα κάνεις στη μάνα σου!»…

Οι άνθρωποι παντρεύονται, τις περισσότερες φορές, γιατί… γιατί «το κάνουν και οι άλλοι». Έχει κόστος, αγάπη μου, να τινάξεις τον κοινωνικό καθωσπρεπισμό που ακρωτηριάζει το συναίσθημα αναπαράγοντας θλιμμένους ανθρώπους. Έχω τρομάξει για το πόσο φονικός για το συναίσθημα μπορεί να γίνει ο γάμος με «κίνητρο». Πριν αφορίσετε την πρόταση, κοιτάξτε τι συμβαίνει σε μια ταβέρνα μεσημέρι Κυριακής. Τα ζευγάρια τρώνε αμίλητα. Είναι μαζί στον χώρο, εγκλωβισμένοι της παράδοσης, φετίχ το κινητό στο χέρι και των δύο, σαν μοναδικό εργαλείο επικοινωνίας με τον έξω κόσμο. Το ένα χέρι κρατάει το πιρούνι και το άλλο πληκτρολογεί, ενώ τα παιδιά δίπλα υπάρχουν ως ντεκόρ, αθώα θύματα μιας ένωσης που έγινε γιατί «έτσι κάνουν κάνουν όλοι».

Δεν έχω πιο φασιστικό από τη γενίκευση. Δεν έχω τίποτα πιο φονικό από την πεποίθηση που θέλει «να προγραμματίζεις τη ζωή» γιατί… γιατί α) το παρόν δεν θα επαναληφθεί ποτέ, και β) γιατί, όσα σενάρια και αν προετοιμάσεις, η ζωή προετοιμάζει το αναπάντεχο. (Αυτό το τυχαίο έκανε και τον Καρ να γράψει για τον ρόλο του στην ιστορία.)

Εκτός από ελάχιστες εξαιρέσεις που επιβεβαιώνουν τον κανόνα, ο έρωτας είναι επαναστατική πράξη. Υπό αυτή την προϋπόθεση μπορεί ν’ αλλάξεις πατρίδα, θρησκεία, πεποιθήσεις, να συρθείς μαζί του ή μαζί της γιατί μόνο «πέφτοντας στα πατώματα» μπορεί ν’ απογειωθείς.

Τι γίνεται όταν ο έρωτας περνάει; Σωστό. Σημασία για εμένα έχει αν αφήνει πίσω του στάχτη ή φως.

Ο Μύθος της μονογαμίας στο ανθρώπινο είδος δεν ισχύει. Το αρσενικό είναι προορισμένο για κυνηγός και έτσι θα παραμείνει. Τα θέματα θα ήταν απλούστερα αν ήμασταν ειλικρινείς. Η αγάπη δεν έχει καμία σχέση με την ιδιοκτησία. Για να υπάρξει σχέση ζωής, πρέπει και οι δυο να νιώθουν περισσότερο ελεύθεροι στη σχέση απ’ όσο ένιωθαν μόνοι τους. Η αποκαθήλωση της σχέσης αρχίζει όταν, για να ελέγχει ο ένας τον άλλον, ο ένας από τους δύο στο ζευγάρι ή και οι δύο ερμηνεύουν δύο ρόλους, του τρομοκράτη και του θύματος.

Αν πάντως έβαλες στεφάνι και το έκαψες μαζί με το μαγιάτικο, αν είσαι μόνος ή μόνη, μάθε για πόσους λόγους πρέπει να το γλεντάς:

Συμπερασματικά, κάντε ό,τι θέλετε, αρκεί να το θέλετε όσο και αν εκείνος ή εκείνη σας βάζουν διλήμματα: Φύγε ή μείνε. Εγώ διάλεξα στη ζωή μου και μια 3η εκδοχή: Έφυγα και ξαναγύρισα!