Ο αέρας φύσαγε σα γύφτος… Έτσι το ’νιωσα διαβάζοντας τις δηλώσεις του υπουργού Δικαιοσύνης που υποστήριζε πως τα παιδιά που μεγαλώνουν με γονείς δύο φύλων δεν έχουν πολλά ψυχολογικά προβλήματα. Κι ο νους μου έτρεξε στον τρυφερό Λουντέμη, που σ’ εκείνο το πεζογράφημά του έβλεπε ένα πονεμένο παιδί να μετράει τ’ άστρα, προσμένοντας τη λύτρωσή του.
Γέμισε ο κόσμος μας με παιδιά που μετράνε τ’ άστρα, παιδιά που τα γέννησαν ετερόφυλοι γονείς, παιδιά που περνούν τις νύχτες τους μετρώντας τα ολόφωτα δάκρυά τους στον σκοτεινιασμένο ουρανό, ενώ γύρω τους και μέσα τους… ο αέρας φύσαγε σα γύφτος. Παιδιά που αντί για τη γονική αγάπη, χόρτασαν την πίκρα, κακοποιημένα, εγκαταλειμμένα, πεινασμένα, αφημένα στους δρόμους και στις φυλακές και στα ορφανοτροφεία, αλλά και σε σπίτια μασκαρεμένα για τους άλλους, όχι όμως και για τις παιδικές ψυχούλες τους που τόσο ζήλεψαν το χάδι κι άλλο τόσο δεν το ’νιωσαν ποτέ…
Κι έρχεται τώρα ένας χορτασμένος υπουργός να μας πει πως αυτά τα παιδιά τα ’φερε ο πελαργός. Δεν τα γέννησαν ετερόφυλοι γονείς, φύτρωσαν από το πουθενά μια νύχτα που… ο αέρας φύσαγε σα γύφτος…
«Όλες οι επιστημονικές μελέτες κατατείνουν στο γεγονός, ότι τα παιδιά που μεγαλώνουν με τη φυσική παρουσία και των δύο φύλων και των δύο γονέων, είναι παιδιά τα οποία προσαρμόζονται πολύ εύκολα σε μια δύσκολη κοινωνική πραγματικότητα, είναι παιδιά που δεν αντιμετωπίζουν πολλά ή ιδιαίτερα ψυχολογικά προβλήματα και είναι παιδιά τα οποία μπορούν να αντιμετωπίζουν με πολύ μεγαλύτερη ευκολία τις δυσκολίες της ζωής», δήλωσε ο… μικροβιολόγος υπουργός Δικαιοσύνης κ. Τσιάρας – ειδήμων προφανώς στο θέμα της ψυχολογίας των παιδιών.
Μα τι λέτε, κύριε Υπουργέ; Δεν έχετε ακούσει ποτέ εσείς δελτία ειδήσεων, δεν είδατε ποτέ αστυνομικά ρεπορτάζ για κακοποίηση και βιασμούς παιδιών από τους ίδιους τους γονείς τους; Δεν έχετε ακούσει τίποτα για ένα και δύο και τρία Κωσταλέξι; Δεν έχετε ακούσει για το «θαύμα» της τρέλας του Γιαννούλη Χαλεπά; Δεν έχετε ακούσει ποτέ για αιμομιξία εις βάρος ανήλικων παιδιών; Δεν έχετε πάει ποτέ σε ορφανοτροφεία; Όχι, δεν έχετε πάει. Γιατί διαφορετικά θα μάτωνε η ψυχή σας στα γεμάτα φωτιά κι ελπίδα παιδικά ματάκια για ένα σπίτι γεμάτο στοργή. Θα λυγίζατε μπροστά σ’ εκείνα τα απλωμένα για χάδι μικρά χεράκια… Όχι, δεν έχετε πάει ποτέ.
Και έρχεστε τώρα να στερήσετε το δικαίωμα γονεϊκότητας από ανθρώπους που αγαπιούνται, αλλά δεν είναι του ίδιου φύλου. Και εξάγετε το συμπέρασμα πως αυτά τα ζευγάρια δεν έχουν δικαίωμα να γίνουν γονείς, να χαρίσουν την αγάπη τους και τη στοργή τους σε πλάσματα διψασμένα για τρυφερότητα ψυχής κι ένα σπιτικό γεμάτο ζεστασιά. Από πού αντλείτε το δικαίωμα να κρίνετε ποιος ΘΑ είναι καλός ή κακός γονιός;
Και έρχεται το Orlando LGBT, ο ελληνικός επιστημονικός φορέας που ασχολείται εξειδικευμένα με την ψυχική υγεία των ΛΟΑΤΚΙ+ και όχι μόνο, να κατακρεουργήσει τις «περίεργες» απόψεις του υπουργού Δικαιοσύνης, με επιχειρήματα, μελέτες και στοιχεία, που ο κ. Τσιάρας και οι όμοιοί του θα πρέπει να ντρέπονται για τα νομοθετήματα που προετοιμάζουν εν μέσω πανδημίας, κρυφίως βεβαίως-βεβαίως.
«Με τα παραπάνω λόγια του ουσιαστικά ο Υπουργός υποστηρίζει ότι όσα παιδιά δεν μεγαλώνουν σε μία οικογένεια δύο γονέων, δομημένη ετεροκανονικά στην συνήθη στερεοτυπική μορφή της πυρηνικής σις/στρέιτ οικογένειας, αντιμετωπίζουν εμπόδια, και εν τέλει εκπτώσεις, στην ψυχοσυναισθηματική τους ανάπτυξη, ακριβώς λόγω της δομής της οικογένειάς τους. Επομένως, παιδιά που προέρχονται από μονογονεϊκές οικογένειες, οικογένειες με ομόφυλους γονείς και οποιαδήποτε άλλη μορφή οικογένειας διαφοροποιείται από τον παραπάνω σχηματισμό, σύμφωνα με τον κ. Τσιάρα, αντιμετωπίζουν περισσότερες προκλήσεις ψυχικής υγείας και δυσκολίες προσαρμογής», απαντά το Orlando LGBT, και συνεχίζει στην ανακοίνωσή του να αποδομεί βάσει στοιχείων τον κ. Τσιάρα. Για να προσθέσουν ανάμεσα στα άλλα ότι «μετά από ερευνητικά δεδομένα δεκαετιών, οι εγκυρότεροι διεθνείς φορείς ψυχικής υγείας, όπως η Αμερικανική Ψυχολογική και Ψυχιατρική Εταιρεία και η Αμερικανική Παιδιατρική Ακαδημία (ενδεικτικά) έχουν πάρει σαφή θέση υπέρ της τεκνοθεσίας από ομόφυλα ζευγάρια, υπέρ της ΛΟΑΤΚ+ γονεϊκότητας και εναντίον κάθε μορφής θεσμικών διακρίσεων που εμποδίζουν ΛΟΑΤΚ+ άτομα να γίνουν ή να αναγνωριστούν ως γονείς των παιδιών που ήδη μεγαλώνουν. Μάλιστα η πρώτη τέτοια δημόσια τοποθέτηση και αναγνώριση όλων των έγκυρων ερευνητικών δεδομένων έγινε από την Παιδιατρική Ακαδημία τον Ιανουάριο του 2003 (!), δηλαδή πριν από 18 ολόκληρα χρόνια».
Είναι ολοφάνερο, λοιπόν, πως το επιτελικόν κράτος του Κυριάκου Μητσοτάκη βρήκε ένα ακόμη πεδίον δόξης λαμπρό, την οικογένεια, προκειμένου να λειτουργήσει τη χρονομηχανή, γυρίζοντάς μας πίσω σε χρόνια πέτρινα, επιβάλλοντας μεσαιωνικές ατραπούς και μεθόδους φεουδαρχίας. Ωστόσο, εμείς θυμόμαστε ότι κατά την κατάθεση του νομοσχεδίου για το Σύμφωνο Συμβίωσης, το 2015, το όνομα του κ. Μητσοτάκη φιγουράριζε ανάμεσα στους 27 βουλευτές της ΝΔ που υπερψήφισαν το νομοσχέδιο του ΣΥΡΙΖΑ. Τι άλλαξε από τότε μέχρι σήμερα; Από τη μία μας δείχνει το προοδευτικό του πρόσωπο, και από την άλλη το νεοφιλελεύθερο; Καθ’ ότι ο νεοφιλελευθερισμός μισεί την οικογένεια, μισεί τη νεολαία, καθώς ξέρει πολύ καλά πως η οικογένεια είναι το κύτταρο του πολιτισμού, της δημοκρατίας και της ευγονίας ενός κράτους. Και μέσα από μια υγιή οικογένεια ο πολιτισμός –αχ, πόσο μισήθηκε στην εποχή μας– θ’ ανθίσει μέσα από την αγάπη που θα μεταφυτεύσει μια ευτυχισμένη οικογένεια στα νέα παιδιά, τη νεολαία, τον ανθό του τόπου μας, που εκείνοι τρέμουν κι ευνουχισμένη τη θέλουν.
Μια ευτυχισμένη οικογένεια δεν εξαρτάται από το χρώμα, το φύλο, τα χρήματα, αλλά μόνο από την αγάπη. Η δυστυχία όμως περιχαρακώνεται και στο χρώμα, και στο φύλο και στα χρήματα. Και στον αέρα που φυσάει σα γύφτος… Έναν αέρα που καταιγίδα θα γίνει και θα τους πνίξει στα δικά τους λασπόνερα… Κι ας μην το ξέρουν…
